ΔΕΣΠΟΙΝΑ ΜΠΛΑΣΤΡΟΠΟΥΛΟΥ
ΓΡΑΦΕΙ ΚΑΙ ΑΠΑΓΓΕΛΛΕΙ Η ΔΕΣΠΟΙΝΑ ΜΠΛΑΣΤΡΟΠΟΥΛΟΥ
“ΠΑΤΗΣΤΕ ΤΟ ΚΟΥΜΠΙ PLAY ΓΙΑ ΝΑ ΑΚΟΥΣΕΤΕ ΤΗ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ ΔΕΣΠΟΙΝΑ ΜΠΛΑΣΤΡΟΠΟΥΛΟΥ”
Δέμφις
Απέναντί μου ανοίχτηκε μια νέα πρόκληση, ένα ακόμη καλοθρεμμένο βιβλίο…
Μα στο εξώφυλλό του δεσπόζει ένα ελάφι «σύμβολο»-γέφυρα του γήινου και του πνευματικού κόσμου. Και ένας τίτλος αρχαιοπρεπής: Δέμφις, η πόλις μήτρα, η κιβωτός;
Tous les deux…
με προκαλούν και με προτρέπουν να ανοίξω το βιβλίο και να παρατηρήσω γύρω μου αυτό που συμβαίνει, ήρεμα αλλά έξυπνα και να δώσω μεγαλύτερη προσοχή στα φαινόμενα, στα σημάδια
που άφησε πίσω του το παρελθόν και να’ με πάνω στις άπλες των γραπτών σου…
και αφήνομαι και χάνομαι… ανασκαφές, έρευνες, εξαφανίσεις, εξιχνίαση εγκλημάτων, και γεύομαι και καθώς ίπταμαι να φύγω… ξαναγυρνώ.
Και καθώς αλλάζουν βάρδια οι εποχές,
αναδρομικές εξισώσεις και αριθμοί Fibonacci… μυθοπλασία… θύελλες χτενίζουν τη γη.
Σκέψεις αρμενίζουν και είναι και εκείνη η γλύκα της λογοτεχνίας που με παρασύρει και αφήνει επίγευση εκρηκτική.
Η ιχνηλασία δεν είναι απλή αφήγηση, αλλά μια ανασυνθετική διαδικασία, ιχνηλατεί την ιστορία για να τη φέρει πιο κοντά στον αναγνώστη, σε ζωντανή αφήγηση.
Δεν απορρίπτει αλλά καλλιεργεί επαληθεύσιμες ή διαψεύσιμες υποθέσεις και μας φιλοδωρεί με άγνωστες και σημαντικές στιγμές της ιστορίας.
Δαμάζοντας τις λέξεις που ηχούν, αυτοσχεδιάζει με Τόλμη και
Υποταγή στη γοητεία του πρωταγωνιστή χρόνου.
Και είναι το Ελάφι που Σπάει το Φράγμα του χώρου και του χρόνου, σύνδεσμος χρυσός.
Και εγώ αιφνιδιάζομαι από τους λογισμούς που τρέχουν…
Αδιαχώριστες διαφορετικές εντυπώσεις… Μια αέναη μετάβαση από το παρελθόν στο παρόν και τούμπαλιν, σε άλλους τόπους.
Και η ιστόρηση της πραγματικότητας, γεμίζει τις σελίδες σαν μυθοπλασία θελκτική, κρατά αμείωτο το ενδιαφέρον του αναγνώστη μέχρι την τελευταία σελίδα.
Τερτίπια της λογοτεχνίας.
Γλώσσα εύκολη, κατανοητή, με ικανότητα διείσδυσης βαθιά στον ψυχισμό των ηρώων, των καταστάσεων. Οι λέξεις ατόφιες, και κάθε πρόταση σαν να είναι μια στιγμή και η πένα ξεχύνεται
σαν να θέλει να ερωτευτεί, να ξεδιψάσει.
Οι συνδυασμοί σχέσεων, ηρώων, σκέψεων, γεγονότων με πληρότητα.
Οι ήρωες, άνθρωποι σχεδόν καθημερινοί, άψογα ψυχογραφημένοι.
Εναρέτα, Φημονόη, Αντιγόνη, Αλεσάντρο, Άρης, Φάνης…
Λείπει ο έρωτας; Ο αρχέγονος θεός σαρωτικός, ανικανοποίητος, ιδεατός… πρωταγωνιστής.
Έρωτας και εγωισμοί, αμαρτίες και λάθη του παρελθόντος, πάθος και πόνος, πόλεμος… Όλα ένα κοκτέιλ δυνατό!
Το ακολούθησα με γοργό ρυθμό και προσοχή.
Με σιγουριά αφοπλιστική, με ταχύτατες εναλλαγές τοπικές – χρονικές, χωρίς περιστροφές και ενδοιασμούς μα με σταθερή βαθιά φωνή. ποτίζει το μυαλό μας, με τις παράλληλες μα τόσο διαφορετικές καταστάσεις… Ζωές των πρωταγωνιστών!
Η ζωή ένα δάσος, γεμάτο ομορφιές αλλά και κινδύνους.
Και ο συγγραφέας ένα παθιασμένος Ταξιδιώτης παίρνει αναπνοές, σταματά, βάζει τελείες, γίνεται χείμαρρος που παρασύρει τα πάντα…
Ένα ταξίδι τόσο ενδιαφέρον, γοητευτικό που δεν σταματάς. Ανοίγει δρόμο εμπνέοντας τους ταξιδιώτες αναγνώστες να περπατήσουν, να ανακαλύψουν.
Θα μπορούσε άραγε η λογοτεχνία να είναι πηγή για το μάθημα της ιστορίας; —
Τι γίνεται όταν το παρελθόν επιστρέφει και ζητά να αποκατασταθεί
η αλήθεια; Φαντάσματα του παρελθόντος στοιχειώνουν τους ήρωες αυτού του μυθιστορήματος, αποκαλύπτοντας την τραγική τους μοίρα και τις βαθιές πληγές που κουβαλούν. Οι ζωές των ανθρώπων μοιραία δεμένες μεταξύ τους…
Λογοτεχνία, ιστορία, μύθος, πολιτισμός, ρομαντισμός, σκληρή πραγματικότητα σε διαχρονική συνομιλία.
Οι λέξεις του ανενόχλητες γοργόνες κολυμπούν ακολουθώντας την έμπνευσή του.
Και ο Αύγουστος… μήνας αυτοκράτορας!
Δ.Γ.Μ.
26.2.26
Μα μην περιμένετε να σας τα αποκαλύψω όλα. Αναζητήστε το βιβλίο!
Και τι νομίζεις φίλε αναγνώστη, είναι εύκολο να περιγράψεις, να καταθέσεις τι αφήνει πίσω του ένα βιβλίο;