ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΗ ΜΑΙΡΗ ΓΚΑΖΙΑΝΗ

Η Αγγελική Κακανιάρη είναι μια επιτυχημένη γυναίκα στον επαγγελματικό τομέα της, μία οικογενειάρχης και καταξιωμένη συγγραφέας. Το «Στεφάνι για εννέα μούσες» είναι ο τίτλος του νέου μυθιστορήματός της και στάθηκε η αφορμή για μια συνέντευξη «εφ’ όλης της ύλης».

ΜΑΙΡΗ ΓΚΑΖΙΑΝΗ: Κυρία Κακανιάρη, έχετε σπουδάσει Διοίκηση Ανθρώπινων Πόρων και εργάζεστε σε Διευθύνσεις Ανθρώπινου Δυναμικού μεγάλων εταιρειών. Δεδομένου ότι κατέχετε μια υψηλή θέση, ποια είναι η εμπειρία που αποκτήσατε, ως άνθρωπος και ως γυναίκα, για τις σχέσεις των ανθρώπων και των εργαζομένων;

ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΚΑΚΑΝΙΑΡΗ: Η μακροχρόνια επαγγελματική μου πορεία, στη Διεύθυνση Ανθρώπινου Δυναμικού, μου προσέφερε αναμφισβήτητα μια πολύτιμη εμπειρία όσον αφορά στις πολύπλοκες εργασιακές σχέσεις. Απαιτείται συνεργασία με διαφορετικές προσωπικότητες, προσαρμογή σε διαφορετικές κουλτούρες, διαχείριση των αλλαγών, συνεχή βελτίωση των ικανοτήτων, των δεξιοτήτων και των γνώσεων. Ο ανταγωνισμός που υπάρχει στην αγορά εργασίας είναι πολύ μεγάλος. Βασικά χαρακτηριστικά που πρέπει να διέπουν τις ανθρώπινες σχέσεις είναι ο σεβασμός και η ευγένεια, η ευγενής άμιλλα και η αλληλοβοήθεια, η υπομονή και η επιμονή για την επίτευξη ενός στόχου, η εμπιστοσύνη στις ατομικές μας ικανότητες, η θετική προσέγγιση στις δυσκολίες. Οτιδήποτε καταφέρνουμε, είτε στον επαγγελματικό μας χώρο είτε στην προσωπική μας ζωή αντίστοιχα, το κάνουμε με τη δική μας αξία και δυνάμεις, χρειάζεται προσπάθεια και μεγάλη διάθεση. Θεωρώ ότι το επάγγελμά μου, μου προσέφερε την ικανότητα να αξιολογώ εύκολα τους ανθρώπους και τις καταστάσεις γύρω μου, να βελτιώσω την κριτική μου σκέψη, και σε μεγάλο βαθμό τις διαπροσωπικές σχέσεις και ικανότητες επικοινωνίας.

Μ.Γ.: Με τη συγγραφή βιβλίων πότε αρχίσατε ν’ ασχολείστε;

Α.Κ.: Άρχισα να ασχολούμαι σε μεγαλύτερη ηλικία με τη συγγραφή. Ίσως γιατί τότε αισθάνθηκα κατασταλαγμένη, συναισθηματικά πιο ώριμη, έχοντας αποκτήσει εμπειρίες και προσανατολισμό στην ολική ποιότητα, χαρακτηριστικά που θα με βοηθούσαν να φέρω ένα καλύτερο αποτέλεσμα στο δύσκολο έργο της συγγραφής. Επιπρόσθετα, έρχεται ένα σημείο στη ζωή μας όπου επιθυμούμε έντονα να κάνουμε πράγματα για τον εαυτό μας τα οποία θα μας προσφέρουν προσωπική ικανοποίηση και πληρότητα, παράλληλα με την αίσθηση της προσφοράς στους γύρω μας.Μ.Γ.: Τι είδους βιβλία γράφετε;

Α.Κ.: Μου αρέσει να γράφω βιβλία κατά κύριο λόγο με φόντο την Ελλάδα και το απέραντο γαλάζιο της θάλασσάς μας… για μένα είναι ένας συμβολισμός για την ελευθερία της σκέψης, την πληθώρα των συναισθημάτων, την ομορφιά, την ονειροπόληση. Προσπαθώ να συμπεριλαμβάνω ιστορικά στοιχεία όταν είναι εφικτό, κάτι που έχω κάνει στα πρώτα τρία μυθιστορήματά μου.
Επίσης, η ρομαντική πλευρά ενός βιβλίου, είναι για μένα προσωπικά, κομμάτι του ύφους συγγραφής. Αυτό που προσπαθώ να δώσω στον αναγνώστη είναι να παρουσιάσω ακόμη και τα δυσάρεστα γεγονότα μ’ έναν τρόπο νοσταλγικό, ρομαντικό, κάνοντάς τον να μην νιώσει στενοχώρια αλλά να ταξιδέψει μέσα από τον λόγο. Πάνω από το γεγονός, πρέπει να επικρατήσει η ομορφιά της γλώσσας και το θετικό συναίσθημα.
Μέσα από τον τρόπο γραφής μου, προσπαθώ πάντα να περνάω κάποιο μήνυμα στον αναγνώστη. Ανεξάρτητα από την υπόθεση που διαπραγματεύεται κάποιο μυθιστόρημα, οφείλει να εξυψώνει ιδανικά, να αναδεικνύει τη δύναμή του, να βάζει στόχους δημιουργίας στη ζωή του και να απολαμβάνει στη συνέχεια τους καρπούς αυτής της αυτοβελτίωσης. Είναι σημαντικό να προβάλλονται οι σταθερές αξίες της ζωής όπως η αγάπη, οι δεσμοί της φιλίας και της οικογένειας.
Στο τέλος θέλω πάντα να υπάρχει μια διέξοδος αισιοδοξίας. Ένα τέλος που να κορυφώνονται τα συναισθήματα, προσδίδοντας στον αναγνώστη μια αίσθηση δικαίωσης και λύτρωσης.

Μ.Γ.: Κατά πόσο σας βοήθησε το επάγγελμά σας να πλάσετε τις ιστορίες που αφηγείστε στα βιβλία σας;

Α.Κ.: Το επάγγελμά μου δεν με επηρέασε στις ιστορίες που αφηγούμαι, παρόλα αυτά πιστεύω ότι με βοήθησε πολύ ως προς τον τρόπο γραφής, την κριτική μου ικανότητα και στον προσανατολισμό μου, να προσπαθήσω να προσφέρω ένα ποιοτικό αποτέλεσμα στον αναγνώστη. Το να είσαι πιστός σ’ ένα στόχο και να εμμένεις παρά τις δυσκολίες, η διαχείριση του χρόνου, η δύναμη του λόγου, αυτά είναι χαρακτηριστικά που βελτιώνονται μέσα από την επαγγελματική πορεία ενός ανθρώπου.

Μ.Γ.: Πρόσφατα κυκλοφόρησε το βιβλίο σας «Στεφάνι για εννέα μούσες» και αφορά μια αστυνομική υπόθεση. Τι ήταν αυτό που σας ενέπνευσε το θέμα του βιβλίου;

Α.Κ.: Το μυθιστόρημα αυτό ήταν μια απόφαση να δοκιμάσω τις δυνάμεις μου σε ένα διαφορετικό είδος, αστυνομικό, με έντονα όμως παράλληλα το καλλιτεχνικό στοιχείο. Μια καλλιτεχνική απόχρωση -όπως είναι ο χορός και ο μαγευτικός κόσμος της φωτογραφίας- στοιχεία που συμπεριλαμβάνω στο νέο μου μυθιστόρημα, πιστεύω ότι προσδίδουν προστιθέμενη αξία στην κουλτούρα μας, στην καλλιτεχνική μας αισθητική, μηνύματα δημιουργίας, ομορφιάς, ψυχικής ανάτασης. Το αστυνομικό στοιχείο, από την άλλη, προσδίδει την απαραίτητη αγωνία και μυστήριο, διατηρώντας το ενδιαφέρον στον αναγνώστη για την εξέλιξη της πλοκής.

Μ.Γ.: Η ιστορία σας εξελίσσεται στα περίχωρα του Λονδίνου. Γιατί επιλέξατε τη συγκεκριμένη περιοχή και γενικότερα το εξωτερικό;

Α.Κ.: Επέλεξα τα περίχωρα του Λονδίνου γιατί μπορεί να προσδώσουν ένα μυστηριώδες σκηνικό στην υπόθεση ενός αστυνομικού μυθιστορήματος. Συγχρόνως, είναι φημισμένα για τις Σχολές χορού και θεάτρου που διαθέτουν, μια και το Λονδίνο ξεχωρίζει για τα διαχρονικά μουσικοθεατρικά έργα που ανεβάζει. Κάθε έργο χρειάζεται τον κατάλληλο φόντο που του ταιριάζει, ανάλογα με το θέμα που αγγίζει.

Μ.Γ.: Αν και η υπόθεση εξελίσσεται στο εξωτερικό, ωστόσο είναι συνδεδεμένη με την ελληνική μυθολογία και τις εννέα μούσες. Υπήρξε κάποιος ιδιαίτερος λόγος που επιλέξατε τις εννέα μούσες;

Α.Κ.: «Στεφάνι για εννέα μούσες»… Ένας τίτλος εμπνευσμένος από την αρχαία Ελλάδα. Το μυθιστόρημα αυτό ήταν μια απόφαση, να δοκιμάσω τις δυνάμεις μου σε ένα διαφορετικό είδος, αστυνομικό, με έντονα όμως την καλλιτεχνική απόχρωση. Οι πρωταγωνίστριές μου καλλιτεχνικά ταυτίζονται, εμπνέονται από τις εννέα μούσες της αρχαιότητας, μορφές θεϊκές, αέρινες. Το συγκεκριμένο είναι μια προσπάθεια να κρατήσω ζωντανό το ελληνικό στοιχείο, μια που για πρώτη φορά το έργο μου δεν εκτυλίσσεται σ’ ένα τόπο της χώρας μας. Επίσης ήθελα μέσα από το βιβλίο μου να αναδείξω ότι παντού υπάρχει άρωμα Ελλάδας.

Μ.Γ.: «… η ομορφιά και η τέχνη αναμετρώνται σε κάθε βήμα με τη ζωή και το μοιραίο…», αναφέρετε στο οπισθόφυλλο. Γιατί συμβαίνει αυτό;

Α.Κ.: Μεταφερόμαστε σε μια σχολή χορού, όπου η ομορφιά και η τέχνη αναμετρώνται σε κάθε βήμα με τη ζωή και το μοιραίο… Ένας δολοφόνος προσπαθεί να ξεφύγει από τα πάθη του παρελθόντος. «Είμαι θύμα και θύτης… δημιουργός και επαίτης της ζωής. Χρειάζεται να πάρω μια ψυχή για να εξαγνίσω τη δική μου». Προσεγγίζοντας τις νεαρές κοπέλες καλλιτεχνικά, προσπαθεί να φτάσει στον απώτερο στόχο του, εκείνον της εκδίκησης. Οι «μούσες» μέσα από το χορό και την ομορφιά τους, γίνονται καλλιτεχνικά αριστουργήματα που τον εμπνέουν και οδηγούν τη φαντασία του προς την τελειότητα. Η ολοκλήρωση, η λάμψη, η διάκριση, η κυριαρχία ταλανίζουν το μυαλό και καθοδηγούν τις πράξεις του.

Μ.Γ.: Ο Έλληνας εγκληματολόγος Μάριος Δαλμάς καταφτάνει στο Λονδίνο προκειμένου να συμμετέχει στη διαλεύκανση της υπόθεσης. Θα τον ξανασυναντήσουμε και σε επόμενα αστυνομικά βιβλία σας;

Α.Κ.: Έως τώρα τα βιβλία μου, δεν έχουν καμία σύνδεση μεταξύ τους, είναι διαφορετικά σε ύφος και περιεχόμενο. Παρόλα αυτά, ο Έλληνας νεαρός εγκληματολόγος, Μάριος Δαλμάς, φαίνεται να κέρδισε μια θέση στην καρδιά του αναγνωστικού κοινού, κάτι που με κάνει να σκέφτομαι αν στο μέλλον τον φέρω πάλι κοντά μας με μια νέα υπόθεση. Προς το παρόν έχω καταπιαστεί με άλλου είδους μυθιστόρημα, αλλά … ίσως ο Μάριος να έχει πράγματι πολλά να δώσει…

Μ.Γ.: Η Σκανδιναβία φημίζεται για την αστυνομική λογοτεχνία. Έχετε επηρεαστεί από Σκανδιναβούς συγγραφείς;

A.K.: Δεν έχω κάποια επιρροή από Σκανδιναβούς συγγραφείς, γιατί γενικά η αστυνομική λογοτεχνία δεν θα έλεγα πως με αντιπροσωπεύει στα βιβλία που διαβάζω. Έχω γνωρίσει περιστασιακά το έργο Σκανδιναβών συγγραφέων, περισσότερο από περιέργεια, αλλά πιστεύω ότι το ύφος γραφής μου είναι τελείως διαφορετικό από το δικό τους. Το βιβλίο μου «Στεφάνι για εννέα μούσες» έχει το αστυνομικό στοιχείο, αλλά είναι συνδεδεμένο έντονα με μια πιο καλλιτεχνική απόχρωση και μια πιο ρομαντική χροιά στον τρόπο γραφής.

Μ.Γ.: Ποια είναι η άποψή σας για την ελληνική αστυνομική λογοτεχνία;

Α.Κ.: Παρόλο που -όπως ανέφερα και προηγουμένως- δεν διαβάζω πολλή αστυνομική λογοτεχνία, αν επιλέξω ένα τέτοιο βιβλίο, θα είναι κατά το πλείστον Ελληνικό, παρά ξένου συγγραφέα. Πιστεύω ότι οι Έλληνες συγγραφείς έχουν πολλά να προσφέρουν σε αυτόν τον τομέα, γιατί τα έργα τους έχουν γρήγορη πλοκή, εναλλαγές και έξυπνες ανατροπές, χωρίς να περιλαμβάνουν ιδιαίτερα βίαιες σκηνές.

Μ.Γ.: Αφού σας ευχαριστήσω και σας ευχηθώ καλοτάξιδο το νέο βιβλίο σας, θα σας ζητήσω να κλείσετε αυτή τη συνέντευξη με μια αγαπημένη σας φράση μέσα από το βιβλίο.

Α.Κ.: «… μη διστάζετε μπροστά στις δυσκολίες και στις προκλήσεις της ζωής. Ονειρευτείτε, δουλέψτε σκληρά, κυνηγήστε τα όνειρά σας, τολμήστε, ανακαλύψτε τις δυνάμεις που κρύβετε μέσα σας… Ό,τι γίνεται με αγάπη, γίνεται μαγικό…».

Τα ανωτέρω δεν είναι απλά μια αγαπημένη φράση μέσα από το βιβλίο. Αντιπροσωπεύει τον τρόπο που σκέφτομαι και αντιμετωπίζω τη ζωή.

*Το βιβλίο «Στεφάνι για εννέα μούσες» της Αγγελικής Κακανιάρη κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ωκεανός.

Βιογραφικό

Η Αγγελική Κακανιάρη, γεννήθηκε και κατοικεί στην Αθήνα, στη Νέα Φιλαδέλφεια. Έχει μεταπτυχιακές σπουδές με εξειδίκευση στη Διοίκηση Ανθρωπίνων Πόρων κι έχει παρακολουθήσει έναν σημαντικό αριθμό εκπαιδευτικών, αναπτυξιακών σεμιναρίων στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Η επαγγελματική της καριέρα εξελίχθηκε στη Διεύθυνση Ανθρώπινου Δυναμικού, σε μεγάλες πολυεθνικές και ελληνικές εταιρείες, στον ιδιωτικό τομέα, όπου εργάζεται έως και σήμερα. Είναι μητέρα δύο παιδιών. Στον ελεύθερο χρόνο της ασχολείται με τη συγγραφή. Από τις εκδόσεις Ωκεανός, κυκλοφορούν τα βιβλία της συγγραφέως Στεφάνι για εννέα μούσες «Εκεί που πετάξαν τα πουλιά», «Το νησί του έρωτα και της φωτιάς», για το οποίο τιμήθηκε στις πηγές Καλλιθέας της Ρόδου, στην εκδήλωση «Το Μονοπάτι των βιβλίων», «Τα μυστικά του βράχου», καθώς και το ανθολόγιο ποιημάτων «Το φτερούγισμα των γλάρων».

.

%d bloggers like this: