ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΥΑ ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΥ-ΛΙΑΝΟΥ

Ο ΗΛΙΟΣ

Πηγαίνοντας σε ένα στρώμα γιομάτο από λουλούδια
Αποκούμπι γύρεψα,
Στην αγκάλη ενός μαυριδερού ήλιου
Δεν αποκάηκα από ηδονή
Μα την ελπίδα γύρεψα σε δυο δράμια χώμα.

*

ΟΙ ΑΡΧΗΓΟΙ

Αυτοί, που νομίζουν ότι είναι αρχηγοί.
Αυτοί, που νομίζουν οτι είναι βασιλείς.
Στα σθεναρά τα σώματα,
Στα στενά τα μονοπάτια,
Έκλεισαν οι πληγές των αθανάτων
Κίνησαν αντρειωμένοι να πάνε στον πόλεμο
Με ένα χαμόγελο στις ασπίδες τους
Με ένα χάδι σε πριγκίπισσες
Και μια λαχτάρα για την νίκη!

*

ΟΝΕΙΡΑ

Τα όνειρα τα πλέκω με δυο μακρυές βελόνες,
Εργόχειρα απαράμιλλης ομορφιάς
Για το παρόν που έζησε
Τα όνειρα τα κλώθω με το βελονάκι,
Μια καλή και μια ανάποδη
Τα κάνω πλεχτά με χρώματα και σχέδια ελπιδοφόρα
Για το μέλλον που έρχεται
Τα όνειρα ελπίζω το αύριο να συναντήσουν
Με αγάπη
Και υπομονή.

.

%d bloggers like this: