ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ: ΜΑΙΡΗ ΓΚΑΖΙΑΝΗ

Το πρώτο βιβλίο της Αθηνάς Μπουτίβα, που είχε τίτλο «Η καρδιά μου σου ανήκει», ήταν η αφορμή για να γνωριστούμε και να κάνουμε την πρώτη μας συνέντευξη. Τότε μου είχε πει: «Όταν γράφω, είμαι ένας ευτυχισμένος άνθρωπος».

Πρόσφατα κυκλοφόρησε το δεύτερο βιβλίο της, με τίτλο «Έμεινα εδώ, ολομόναχη να κοιτάζω…» και ήταν αδύνατον να μην της ζητήσω μια νέα συνέντευξη.

Η Αθηνά Μπουτίβα με κέρδισε ως συγγραφέας μέσα από την ιδιαίτερα χαρισματική συγγραφική της πένα και με κατέκτησε και ως άνθρωπο, αμέσως, με την πρώτη γνωριμία μας. Πρόκειται για μια νέα γυναίκα πολύ χαμηλών τόνων, λεπτοκαμωμένη και όμορφη, με κύρια χαρακτηριστικά τα μεγάλα λαμπερά έξυπνα μάτια της, την θετική αύρα της και τον απροσποίητα ευγενικό λόγο της.

Της οφείλω μία απάντηση από εκείνη την πρώτη συνέντευξή μας: Αθηνά Μπουτίβα, όταν γράφεις είμαι μια ευτυχισμένη αναγνώστρια!

ΜΑΙΡΗ ΓΚΑΖΙΑΝΗ: Αθηνά, πρόσφατα κυκλοφόρησε το νέο βιβλίο σου «Έμεινα εδώ, ολομόναχη να κοιτάζω». Μπορείς να μας συστήσεις την ηρωίδα σου, Λυδία;

ΑΘΗΝΑ ΜΠΟΥΤΙΒΑ: Καταρχάς, σε ευχαριστώ πάρα πολύ για την τιμή που μου κάνεις για ακόμη μια φορά, να μπεις στη διαδικασία να διαβάσεις το βιβλίο μου και να μου θέσεις τις πολύ ενδιαφέρουσες ερωτήσεις σου. Η Λυδία τώρα είναι μια ηρωίδα που κυριολεκτικά έχω αγαπήσει πάρα πολύ. Είναι μια γυναίκα πολύ βασανισμένη σωματικά, λεκτικά και ψυχικά. Αναγκάστηκε για κάποιο λόγο να παντρευτεί τον Νικηφόρο. Μέσα της υπάρχει ο πόνος, ο αβάσταχτος πόνος. Ζει και περιφέρεται για χρόνια σαν ζωντανή-νεκρή. Δέχεται πράγματα από εκείνον γιατί… Έμεινα εδώ ολομόναχη να κοιτάζω…

Μ.Γ.: Τι είναι αυτό που χαρακτηρίζει κυρίως την Λυδία;

A.M.: Η αγάπη! Έμεινα εδώ γιατί με ανάγκασαν οι περιστάσεις…

Μ.Γ.: Υπήρξε κάποια αφορμή που σου ενέπνευσε την ιστορία που αφηγείσαι;

Α.Μ.: Η κεντρική ιδέα ήταν οι γρίφοι˙ η αφορμή, η ζωή της Λυδίας, το σπίτι «φυλακή», και ήρθαν κι έδεσαν. Έμεινα εδώ σαν ένας ανεξιχνίαστος γρίφος…

Μ.Γ.: Υπάρχουν πραγματικά γεγονότα και πρόσωπα, ή το βιβλίο σου αφορά εξ’ ολοκλήρου μυθοπλασία;

Α.Μ.: Ναι, υπάρχουν πραγματικά γεγονότα. Λατρεύω να ακούω αληθινές ιστορίες και να τις πηγαίνω ένα βήμα παρακάτω ή ιστορίες δύο ή περισσότερων ανθρώπων να τις ενώνω σε μία. Και νομίζω πως έφτασε η ώρα να αποκαλύψω – μιας και ήσουν η πρώτη που μου πήρες συνέντευξη και δεν θα το ξεχάσω ποτέ – πως το πρώτο μου μυθιστόρημα «Η Καρδιά μου σου ανήκει» είναι βασισμένο σε αληθινή ιστορία! Κάποιοι επειδή με έχουν ρωτήσει, ξέρουν πού αναφέρομαι… Και οι ψυχές τους ταξίδεψαν μαζί στον ουρανό!

Μ.Γ.: Η Λυδία έχει αφεθεί σ’ έναν διεστραμμένο ψυχικά και σεξουαλικά σύζυγο. Παρ’ όλα αυτά, η ίδια κρατά μια στάση ειρωνική και τον προκαλεί. Γιατί το κάνει;

Α.Μ.: Το κάνει μετά από πάρα πολλά χρόνια. Όταν οι αντοχές της άρχισαν να την εγκαταλείπουν. Στην αρχή ο γάμος αυτός φάνταζε στα μάτια της σαν ένα καταφύγιο. Η Λυδία δεν ζούσε, μόνο ανέπνεε. Έμενε εκεί μονάχα το σώμα της. Έμεινα εδώ δίχως να μπορεί να ακούσει κανείς τον πόνο μου…

Μ.Γ.: Στα πρώτα κεφάλαια του βιβλίου, η μοναδική σχέση που έχει η Λυδία είναι με το ημερολόγιό της. Τι την οδήγησε στην απόλυτη μοναξιά;

Α.Μ.: Έμεινα εδώ για τον πατέρα μου. Για τη μητέρα μου. Για να σώσω ουσιαστικά τις ζωές τους. Έμεινα εδώ για τους άλλους, όχι για μένα! Το ημερολόγιό της, ο πιστός της σύντροφος, η μοναδική της παρηγοριά, εκείνος που γνώριζε τα πάντα, την αλήθεια… Έμεινα εδώ γιατί…

Μ.Γ.: Η Λυδία φαίνεται να έχει την ανάγκη πάντα να βασίζεται σε τρίτους. Στη φίλη της Δέσποινα, στη μητέρα της, Σάσα, στον Ορφέα. Εκτός από θύμα του Νικηφόρου και του πατέρα της, μήπως ήταν και θύμα του εαυτού της;

Α.Μ.: Όχι, δεν ήταν θύμα του εαυτού της. Η Λυδία είχε ανάγκη από αγάπη, να αισθανθεί ασφαλής. Είχε ανάγκη από μια αγκαλιά και από ένα χάδι! Έμεινα εδώ δίχως να πάρω ποτέ την αγάπη του. Έμεινα εδώ επειδή το ήθελε εκείνος…

Μ.Γ.: Ποια ανάγκη της την έκανε να προσκολληθεί έντονα στον Ορφέα και να παραμελεί σχέσεις με ανθρώπους που την στήριζαν;

Α.Μ.: Η ανάγκη της για αγάπη! Έμενε μέσα σε έναν άρρωστο γάμο για χρόνια, που μάλιστα από την πρώτη του μέρα έπρεπε να τηρεί πιστά τους δέκα απαράβατους κανόνες του Νικηφόρου˙ και αν δεν το έπραττε υπήρχε η σωματική και ψυχολογική κακοποίηση. Την αγάπη την είχε στερηθεί και όταν μπήκε ο έρωτας στη ζωή της έπεσε επάνω του με ορμή, γιατί της έλειπε! Έμεινα εδώ σαν να ήμουν και εγώ ένα από τα παιχνίδια του…

Μ.Γ.: Το μεταφυσικό στοιχείο υπάρχει έντονα στο βιβλίο σου. Πιστεύεις στα όνειρα;

Α.Μ.: Πάρα πολύ, ξέρω να τα ερμηνεύω και ποτέ δεν πέφτω έξω, είτε για καλό είτε για κακό.

Μ.Γ.: Αφού σ’ ευχαριστήσω και σου ευχηθώ καλοτάξιδο το βιβλίο σου, θα σου ζητήσω να κλείσεις αυτή τη συνέντευξη με μια αγαπημένη σου φράση μέσα από το βιβλίο.

Α.Μ.: Το αγαπημένο μου σημείο και φράση δεν θα το αποκαλύψω, γιατί δεν θέλω να χαθεί η έκπληξη από τους αναγνώστες, να μην χαθεί το μυστήριο. Έμεινα εδώ σαν ένας ανεξιχνίαστος γρίφος…

*Το βιβλίο «Έμεινα εδώ, ολομόναχη να κοιτάζω…» της Αθηνάς Μπουτίβα, κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ωκεανός.

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ

Μεγάλωσε στην Αθήνα, σχολείο πήγε στο Μαράσλειο. Σπούδασε Δημοσιογραφία και Επόπτρια Δημόσιας Υγείας. Εργάστηκε ως Δημοσιογράφος σε μεγάλους ιδιωτικούς σταθμούς, μέχρι που πήρε την απόφαση να τα εγκαταλείψει όλα και να ασχοληθεί αποκλειστικά με την συγγραφή! Αγαπημένο της απόφθεγμα «επιλογή κι όχι τύχη καθορίζει το πεπρωμένο σου» του Αριστοτέλη, το οποίο και έκανε πράξη. Στόχος της πλέον είναι να αναδεικνύει μοναδικές ιστορίες, που θα μας συντροφεύουν για χρόνια. Το ταξίδι της ξεκίνησε με το μυθιστόρημα «Η καρδιά μου σου ανήκει», που κυκλοφορεί επίσης από τις εκδόσεις Ωκεανός.

.

%d bloggers like this: